Το Αντικίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου για την ανατροπή του στρατιωτικού καθεστώτος.

Εισαγωγή 

Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος συνομιλεί με τον Παττακό.

Την νύχτα της 21ης Απριλίου συνέβη κάτι μοναδικό στην σύγχρονη Ελληνική Ιστορία: Έλληνες αξιωματικοί μεσαίας βαθμίδας κατέλαβαν την εξουσία μετά από επιτυχημένη στρατιωτική κινητοποίηση των μονάδων τους, κατάληψη των βασικών κυβερνητικών κτιρίων και σύλληψη του πρωθυπουργού, των μελών της Κυβέρνησης και όλων των σημαινόντων πολιτικών της εποχής. Από την πρώτη στιγμή ο νεαρός (27 ετών) Βασιλιάς Κωνσταντίνος βρέθηκε σε έναν κλοιό με τεθωρακισμένα γύρω από το Τατόι και χωρίς περιθώρια για την παραμικρή αντίδραση. Ήδη οι κινηματίες είχαν πλαστογραφήσει και την υπογραφή του στις διαταγές που εξέδιδαν, τον απειλούσαν ανοιχτά και στην ουσία είχε καταστεί αιχμάλωτος τους, καθώς όλες οι τηλεπικοινωνίες είχαν διακοπεί.

1 Δεκεμβρίου 1913 - Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα

Τη λύση του Κρητικού Ζητήματος έφερε η ευτυχής για την Ελλάδα, έκβαση των Βαλκανικών Πολέμων 1912-13. Με το άρθρο 4 της Συνθήκης του Λονδίνου (30 Μαΐου 1913) ο σουλτάνος παραιτήθηκε από όλα τα δικαιώματα του στην Κρήτη, την οποία παραχώρησε στις Μεγάλες Δυνάμεις, ενώ με την ιδιαίτερη μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας Συνθήκη (1 Νοεμβρίου 1913) ο σουλτάνος παραιτήθηκε και από κάθε δικαίωμα επικυριαρχίας στη Μεγαλόνησο.

Η ιστορική ομιλία του Ιωάννη Μεταξά στις 30 Οκτωβρίου 1940

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 1940. Τρίτη μέρα του πολέμου. Τα στρατεύματά μας δεν έχουν περάσει ακόμη στην αντεπίθεση. Οι Ιταλοί διατηρούν την πρωτοβουλία. Στον παραλιακό τομέα και στην Πίνδο προχωρούν. Μόνο στο κέντρο, στην γραμμή Καλαμάς-Καλπάκι έχουν αναχαιτισθεί.

Στην Αθήνα, ο πρωθυπουργός Ι. Μεταξάς καλεί, στο Γενικό Στρατηγείο (στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρεταννία") τους εκδότες και αρχισυντάκτες των εφημερίδων και "κεκλεισμένων των θυρών" τους ενημερώνει για το πώς φτάσαμε σε πολεμική αναμέτρηση με την φασιστική Ιταλία.

Η δολοφονία του Bασιλιά Γεωργίου Α' (Μέρος 2)

Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ σε
ελαιογραφία του Γ. Ιακωβίδη.

Οι θεωρίες για τη δολοφονία
Την εποχή της δολοφονίας, οι γεωστρατηγικές συνθήκες στην ευρύτερη περιοχή ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητες. Ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, ενώ στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο πλήθαιναν τα φαινόμενα που, κατά κάποιο τρόπο, προανήγγελλαν το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανία, Αυστροουγγαρία) προετοίμαζαν τη δημιουργία ενός συμμαχικού συνασπισμού, που θα εκτεινόταν από την Βαλτική Θάλασσα έως τον Περσικό Κόλπο και βρίσκονταν ήδη σε φάση πολεμικής προπαρασκευής. Ταυτόχρονα, οι Αυστριακοί, σχεδόν απροκάλυπτα, διεκδικούσαν από καιρό την Θεσσαλονίκη, την οποία ήθελαν να μετατρέψουν σε ασφαλή ναύσταθμο. Τα στοιχεία αυτά, σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες βουλγαρικές στοχεύσεις, ήταν φυσικό να προκαλέσουν ποικίλες θεωρίες ως προς τα ακριβή κίνητρα του δράστη και τους ενδεχόμενους ηθικούς αυτουργούς.

Η δολοφονία του Βασιλιά Γεωργίου Α' (Μέρος 1)

Η δολοφονία του Βασιλιά Γεώργιου του Α’, τον Μάρτιο του 1913 στη Θεσσαλονίκη, αποτελεί κατά μία έννοια το Ελληνικό αντίστοιχο της δολοφονίας του Αμερικανού προέδρου Τζ. Κέννεντυ, που συνέβη 50 χρόνια αργότερα στο Ντάλλας των Η.Π.Α. Και στις δυο περιπτώσεις: το θύμα ήταν ο ανώτερος πολιτειακός παράγοντας της χώρας, οι αρχές υιοθέτησαν σχεδόν από την αρχή τη θεωρία του «μοναχικού δράστη» με προσωπικά κίνητρα, ο βασικός ύποπτος βγήκε από τη μέση προτού ολοκληρωθεί η ανάκριση, ενώ στο πέρασμα του χρόνου αναπτύχθηκαν ποικίλες θεωρίες για την πραγματική ταυτότητα των δραστών και τη συνωμοσία που κρυβόταν πίσω τους…

Ο πλαστός «όρκος» του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Με αφορμή την ανασκαφή στην Αμφίπολη, επανήλθε πάλι ο «όρκος» που δήθεν εκστόμισε ο Μέγας Αλέξανδρος στην Ώπη, κατά την ομιλία του στους κουρασμένους στρατιώτες, που μετά 10ετή πόλεμο ήθελαν να γυρίσουν στην Μακεδονία.

Ο «όρκος» εμφανίσθηκε τυπωμένος από την γραμματεία του υπουργείου Πολιτισμού, κατά τις ογκώδεις διαδηλώσεις στην Θεσσαλονίκη για αποτροπή της παραχώρησης στους Σλάβους της ονομασίας ¨Μακεδονία».

Παιδοφύλαγμα και Βασίλισσα Φρειδερίκη

Τον Απρίλιο του 1947 η Βασίλισσα των Ελλήνων Φρειδερίκη, μετά από επανειλημμένες αυτής επισκέψεις μέχρι των ακρότατων ορίων της Ελληνικής Επικρατείας, κατά τις οποίες διεπίστωσε προσωπικώς την κατάστασιν που είχε δημιουργηθεί από τον συμμοριτοπόλεμο, εξέπεμπε ραδιοφωνική έκκληση, που τόνιζε:

«Πληθυσμοί ολόκληροι ξεκληρίζονται, άνδρες, που έπειτα από χρόνων μόχθους είχον δημιουργήσει μίαν εστία, σύρονται δαμασμένοι από την καταστροφήν. Γυναίκες που έχασαν κάθε προστάτην, συχνά με νήπια στην αγκαλιά τους, ολοφύρονται σε κάθε γωνιά. Παιδιά ορφανά γυρίζουν εις τους δρόμους αναζητώντας κάποιο στήριγμα. Όλους, χωρίς καμμίαν διάκρισιν, οι λοιποί Έλληνες οφείλομεν να βοηθήσωμεν».